آیین‌نامه اجرایی ماده (32) قانون تأسیس سازمان نظام‌مهندسی کشاورزی و منابع طبیعی جمهوری اسلامی ایران مصوب 1380 مصوب 1383/9/4 هیئت‌وزیران

ماده 1 ـ (اصلاحی 1384/1/14) اصطلاحات مندرج در این آیین‌نامه در معانی مشروح زیر به كار می‌رود:

الف ـ سازمان: سازمان نظام‌مهندسی کشاورزی و منابع طبیعی جمهوری اسلامی ایران.

ب ـ سازمان استان: سازمان نظام‌مهندسی کشاورزی و منابع طبیعی استان.

ج ـ كارشناس واجد شرایط: مهندس دارای پروانه اشتغال بكار مهندسی کشاورزی و منابع طبیعی.

د ـ مراجع درخواست‌کننده: وزارتخانه‌ها، مؤسسات و شرکت‌های دولتی، نهادها، نیروی انتظامی، شهرداری‌ها و مراجع قضایی كه متقاضی خدمات مهندسی کشاورزی باشند.

هـ ـ خدمات مهندسی کشاورزی: كلیه خدمات مهندسی از قبیل مدیریتی، طراحی، محاسبه، نظارت، اجرا، بهره‌برداری، كنترل و بازرسی، آزمایش، تحقیق، آموزش، ترویج و تشخیص كه در زمره امور ناشی از صلاحیت‌های حرفه‌ای موضوع قانون باشد.

و ـ شورای مركزی: شورای مركزی سازمان نظام‌مهندسی کشاورزی و منابع طبیعی جمهوری اسلامی ایران.

ماده 2 ـ (اصلاحی 1384/1/14) مراجع درخواست‌کننده خدمات مهندسی کشاورزی می‌توانند از كارشناسان یا مهندسانی كه همه‌ساله از سوی سازمان استان معرفی می‌شوند، استفاده نمایند.

تبصره ـ ضوابط و نحوه تشخیص معرفی بر اساس دستورالعملی خواهد بود كه به تصویب شورای مركزی می‌رسد.

ماده 3 ـ مراجع درخواست‌کننده كارشناس، باید در برگ درخواست خود موارد زیر را درج نمایند:

الف ـ موضوع خدمات مهندسی كارشناسی درخواستی اعم از امور تخصصی یا ارزیابی با ذكر جزییات لازم.

ب ـ تعداد كارشناس واجد شرایط مورد درخواست و تخصص‌های هریك از آنان.

ج ـ محل انجام خدمات مهندسی كارشناسی.

د ـ مهلت نهایی معرفی كارشناس یا كارشناسان واجد شرایط.

هـ ـ مهلت زمانی برای اعلام نظریه خدمات مهندسی کشاورزی.

و ـ تعهد پرداخت حق‌الزحمه خدمات مهندسی کشاورزی بر اساس تعرفه مندرج در ماده (7) این آیین‌نامه.

ماده 4 ـ سازمان استان، كارشناس یا كارشناسان واجد شرایط را به مراجع درخواست‌کننده معرفی می‌نماید و مراجع درخواست‌کننده برای خدمات مهندسی کشاورزی، مجاز به مراجعه مستقیم به مهندسان دارای پروانه كارشناسی موضوع این آیین‌نامه نیستند.

تبصره ـ سازمان استان می‌تواند حسب مورد اختیار معرفی كارشناس یا كارشناسان را به شعبه شهرستان تفویض نماید.

ماده 5 ـ نظریه كارشناس یا كارشناسان واجد شرایط معرفی‌شده از طرف سازمان استان پس از ثبت در دفتر سازمان استان، توسط شورای استان به مراجع درخواست‌کننده ارسال یا تسلیم خواهد شد. در مواردی كه شعبه شهرستان اقدام به معرفی كارشناس یا کارشناسان می‌نماید، نیز به ترتیب مقرر در استان عمل خواهد شد.

ماده 6 ـ تعرفه حق‌الزحمه خدمات مهندسی کشاورزی موضوع این آیین‌نامه عیناً معادل تعرفه مربوط به دستمزد كارشناسان رسمی دادگستری خواهد بود.

ماده 7 ـ مراجع درخواست‌کننده كارشناس یا كارشناسان واجد شرایط، مجاز به پرداخت حق‌الزحمه به كارشناسان کشاورزی (مهندسی دارای پروانه اشتغال) نمی‌باشند و موظف‌اند حق‌الزحمه مربوط را به‌حساب سپرده دادگستری مركز استان واریز و پس از وصول نظریه كارشناس یا كارشناسان، حق‌الزحمه طبق تعرفه كانون كارشناسان و پس از كسر مالیات و درصد قانونی سازمان متبوع، به كارشناس پرداخت گردد.

ماده 8 ـ چنانچه كارشناس یا كارشناسان موضوع این قانون مرتكب تخلف گردند علاوه بر پیگیری تخلف از طریقه هیئت بدوی انتظامی (موضوع ماده (30) قانون تأسیس نظام‌مهندسی کشاورزی) مراتب به كانون كارشناسان رسمی دادگستری نیز جهت اقدام قانونی گزارش خواهد شد.

ماده 9 ـ موارد رد كارشناس (مهندس دارای پروانه اشتغال) همان موارد رد كارشناسان رسمی دادگستری موضوع ماده (261) قانون آیین دادرسی مدنی می‌باشد. تخلف از این ماده (برای مرجع درخواست‌کننده یا كارشناس) حسب مورد تخلف اداری و یا انتظامی محسوب می‌شود.